Κυριακή, 19 Ιουνίου 2005

(Ξανα) Ανακαλύπτοντας την Αθήνα

Σαββατόβραδο, η νύχτα είναι μαγευτική. Γλυκιά, ζεστή και μυρωδάτη. Τελικά η Αθήνα έχει και πλευρές που δεν πρόφτασα να ανακαλύψω. Καθισμένος στο Θησείο, σε μια από τις ταράτσες του, με θέα τον Παρθενώνα να στεφανώνει τον ιερό βράχο και τις μυρωδιές από το Νυχτολούλουδο να γεμίζουν την ατμόσφαιρα (ή μήπως ήταν το άρωμά σου;), αισθάνεσαι την μαγεία των αιώνων να σε διαπερνά και τον ερωτισμό της νύχτας να αφήνει ανεξίτηλα σημάδια πάνω σου.
Και καθώς όλα αυτά συνδυάζονται με την ζεστή σου αγκαλιά, η μαγεία της νύχτας με απογείωσε σε ονειρικούς παράδεισους γεμάτους γαλήνη και ευτυχία.

Την ίδια ακριβώς ώρα, 3 η ώρα ξημερώνοντας Κυριακή για να ακριβολογήσουμε, μια νέα ζωή ερχόταν στον κόσμο για να γράψει την δική της ιστορία. Το μόνο που θα ήθελα να της ευχηθώ αυτή τη στιγμή είναι να ζήσει την μαγεία που ένοιωθα και εγώ την ώρα της γέννησής της.

Καλότυχο Κάτια μου. Συγχαρητήρια