Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2008

Σε παραξενεύει;

Με αυτή τη φράση τελείωσε η σημερινή ημέρα. Ναι, με παραξένεψε όταν έμαθα πως ορισμένοι συνάδελφοι εκβιάζονται από το προεδρείο και ως προς την συμπεριφορά τους αλλά και ως προς την βαθμολόγηση. Ο συνάδελφος ξέσπασε. Υπάρχουν φοιτητές που ταλαιπωρούνται χρόνια ενώ άλλοι περνούν εργαστήρια με 3 παρουσίες και λευκή κόλλα – θα έδωσαν καλή συνέντευξη… Και όλα αυτά για να εξυπηρετηθούν κομματικές σκοπιμότητες. Η αλήθεια είναι πως πίστευα ότι οι καιροί αυτοί είχαν τελειώσει το ’80. Κάτι είχε πει πάντως ο Γιακουμάτος για κάποια χρωματισμένα παιδιά αλλά μου διαφεύγει… Κοντή μνήμη, τι να πεις…
Η αίθουσα σήμερα μου θύμισε σκηνή από τη «Μεγάλη των μπάτσων σχολή». Εκεί που το ζευγάρι βγάζει ένα-ένα τα όπλα του πριν πέσει στο κρεβάτι; Κάπως έτσι μάζευα τα σκονάκια από τα διάφορα θρανία. Φοβερό… Τραγικό μάλλον. Άρχισα να συνειδητοποιώ δύο πράγματα: Η κατάργηση των δεσμών και η αλλαγή της ύλης από τότε και ύστερα έχει ελαττώσει τραγικά το επίπεδο. Αυτά καθώς και η νοοτροπία «μην κουραστεί το παιδί» και τα «φροντιστήρια αμάσητης τροφής». Συνειδητοποιώ ότι όχι απλά δεν έχουν κρίση, αρνούνται να μάθουν κρίνουν, κουραστικό άλλωστε, τι να πεις… βάλε μια γιουροβίσιον καλύτερα, που να χαλάμε τώρα φαιά ουσία. Α και πού ‘σαι, ταχυδρόμησέ μας το πτυχίο σε 3 χρονάκια…
Κατά τα άλλα τα συλλαλητήρια λέει βλάπτουν, οι απεργίες βλάπτουν, οι διαδηλώσεις βλάπτουν, τελικά οτιδήποτε άλλο εκτός από το να υποκλίνεσαι στην κατανάλωση, το χρήμα και την εκάστοτε εξουσία βλάπτει σήμερα. Μη κοιτάς που το ονομάσαμε «δημοκρατία»... Καταργήθηκε η σκλαβιά λέει αλλά η αλήθεια είναι πως μόνο σκλάβους βλέπω γύρω που αντί να πουλάνε την εργασία τους, εκβιάζονται να δουλεύουν. Και επειδή πολύ χαλαρούς μας βλέπω τώρα τελευταία, λέω να ξαναενεργοποιήσουμε την διάταξη που λέει «Η συνάθροιση άνω των τριών θεωρείται στάσις». Πάρτ’ αλλιώς γιατί χανόμαστε ρεεεε…
Να ρωτήσω τώρα εγώ ο αδαής και άσχετος… Το ανθρακικό της σόδας είναι ίδιο με αυτό της κοκακόλας έτσι; Γιατί γυρνώντας σπίτι το βράδυ, επειδή αισθανόμουν λίγο βαρύ το στομάχι δηλαδής, πέρασα από την χαλυβουργική και τράβηξα μια τζούρα από το φουγάρο. Μου είπαν ότι το διοξείδιο που βγάζει είναι ίδιο με το ανθρακικό της κοκακόλας, άρα και της σόδας έτσι; Τώρα εμένα γιατί δε μου έφυγε η βαρυστομαχιά όμως; Μάλλον δεν θα ρούφηξα καλά…
Πνευματικό επίπεδο τοπικών (και όχι μόνο) αρχόντων κάτω του μηδενός, δεν είναι ν’ αναρωτιέσαι γιατί τα πράματα πάνε τόσο ρόδινα σ’ αυτή τη χώρα (και όχι μόνο).

Έχει κανείς το προχτεσινό τρίο Γιακουμάτο, Ζουράρη, Ορφανό
να μιλούν περί σκοπίων, λευκού πύργου και ακάθιστου ύμνου;
Να μου το στείλει πάραυτα, νομίζω ότι έχασα μεγάλη κωμωδία…