Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2009

Η εκρηκτική έλευση του 2009

Δύο χιλιάδες εννιά λοιπόν. Ήρθε. Τα πυροτεχνήματα δεν τα γλυτώσαμε. Εντάξει, μερικοί δήμοι συμμαζεύτηκαν αλλά όχι όλοι. Κατά τα άλλα γιορτάσαμε, φάγαμε, ήπιαμε, νηστικοί σίγουρα δεν κοιμηθήκαμε, μην κοροϊδευόμαστε.
Εμείς όμως. Κατά μία έννοια «λογικό». Παρόλ’ αυτά θα έπρεπε να πενθούμε. Για έναν λαό που σφάζεται, βορά στα σχέδια των «μεγάλων». Σήμερα το Ισραήλ δημιουργεί την επόμενη γενιά τρομοκρατών. Δεδάκες άνθρωποι χάνουν κάθε νόημα στη ζωή. Κουβαλούν τους αγαπημένους τους, τα παιδιά που ανέστησαν και ανάθρεψαν με κόπο και αίμα, καταματωμένα σαρκία μεσ’ τα χέρια τους. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν μυαλό, δεν έχουν ζωή, δεν έχουν πλέον καρδιά. Άκαρδα σαρκία θα ζωστούν αύριο μια βόμβα και θα εκραγούν στη μέση των αγορών του κόσμου, όπως ακριβώς και η Ισραηλινή βόμβα χτύπησε χτες την αγορά της Γάζας στέλνοντας περαστικούς στο θάνατο. Σε τι διαφέρει άραγε από τους «τρομοκράτες»;
Και δυστυχώς τους ανθρώπους αυτούς τους καταλαβαίνω απόλυτα και δεν πρόκειται να αναρωτηθώ γιατί το έκαναν. Το έκαναν γιατί το έζησαν, το βίωσαν, το έπαθαν και μέσα στην τρέλα που τους επεβλήθη αποφάσισαν να συναντήσουν όσους έχασαν, ανταποδίδοντας στην ανθρωπότητα όσα έπαθαν. Μια κλωστή άλλωστε χωρίζει τη λογική απ’ την παράνοια και σήμερα ένα ενεργητικό Ισραήλ και μια παθητική ανθρωπότητα σπάει χιλιάδες τέτοιες. Και αύριο θα γκρινιάζει για τους «τρομοκράτες» που δημιούργησαν σήμερα τα τρομακτικά τέρατα του πολέμου. Όπως σήμερα γκρινιάζει για όσα δημιούργησαν οι επεμβάσεις στο Λίβανο και με θράσος περισσό αποζητά «λογική» απ’ τους τρελούς που γέννησε ο ίδιος ο παραλογισμός της, η αδράνεια, η ανέχειά της.
Έτσι μπήκε το νέο έτος, με τεράστια νεύρα και βλασφημίες και μια υποκριτική διάθεση διασκέδασης. Στον μικρόκοσμό μας χαρήκαμε και περάσαμε ζεστά και όμορφα με ανθρώπους που αγαπούμε, νοιαζόμαστε, εκτιμούμε και γενικά θεωρούμε όμορφες πτυχές της ζωής μας, αλλά στον παγκόσμιο μακρόκοσμο ο φόρος αίματος και η απανθρωπιά των γεγονότων επιβάλουν πένθος. Και η σιωπηλή και παγωμένη αδράνεια τις ανθρωπότητας δυστυχώς την καθιστά συνυπεύθυνη.
Στις πρωτεύουσες του κόσμου υποδέχθηκαν με πυροτεχνήματα το νέο έτος, στην Γάζα με εκρήξεις βομβών. Παρόμοια υλικά ενός πολεμοχαρούς γένους. Και κανένας πολιτισμένος δεν ύψωσε το χέρι του, ούτε όρθωσε το ανάστημά του για να υπερασπισθεί τους αμάχους. Σαν καλοί χριστιανοί όμως γιορτάσαμε με λαμπρότητα την γέννηση του θείου βρέφους.