Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

Βρέχει…

Πρέπει να έβρεξε πολύ εκεί στο Ιόνιο. Από φρούτα σχεδόν κανένα. Κάτι σύκα άρχισαν να δένουν μόλις τώρα και μερικά βερίκοκα ξεμυτούν στα κλαδιά. Αλλά από λεμόνια… αυτά δεν είναι λεμόνια, βόμβες μεγατόνων είναι. Καταντά επικίνδυνο να περνάς κάτω απ’ τις λεμονιές! Τα λουλούδια όμως οργιάζουν. Ε, δε φτάνουν άδικα οι φωτογραφίες τους στα πέρατα του κόσμου!
Υποχρεωτική επιστροφή στο τσιμέντο πριν τη λήξη του σαββατοκύριακου. Μα Παρασκευή βράδυ ποιος τρελός επιστρέφει; (οεο;)
Όταν όμως απαιτείται φροντίδα…
«Ευτυχώς» που το Σάββατο ξεκίνησε με βροχές. «Καταρρακτώδεις». Τουλάχιστον έτσι δε σε απασχολεί απ’ την πρώτη στιγμή της επιστροφής το: «πότε φεύγουμε;». Αύριο όμως; (χμφφφτττ)
Αυτό που δεν μπορεί να φεύγει απ' το μυαλό είναι το πόσο ανόητα σπαταλάει το χρόνο του ο άνθρωπος σε έναν συνεχή και καθημερινό πόλεμο, για να κάθεται να κλαίει μετά πάνω από τα θύματά του…
Τί ώρα φεύγουμε; :p