Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010

Μέρεεεες…

Δρόσισε λίγο, ευτυχώς, γιατί η ζέστη της προηγούμενης βδομάδας παραλίγο να φέρει αποπληξία εδώ μέσα στα τσιμέντα…
Και τα κλιματιστικά…
Αλήθεια, πιο τζιμάνι πήγε κι έβαλε την εξωτερική μονάδα των κλιματιστικών μπροστά από την πόρτα του διαδρόμου του φυντανοτροφείου;
Δε λέω, σαν ιδέα είναι εκμεταλλεύσιμη, τώρα μπορούμε να νοικιάζουμε το διάδρομο για σάουνα!
Η πρωινή δροσιά επιτάσσει έναν χαλαρό πρωϊνό καφέ, πριν την έναρξη του αγώνα της βιβλιογραφίας. Βιβλιογραφίας; Χμμμ, όχι, η σύνδεση με τις βιβλιοθήκες δεν έχει αποκατασταθεί ακόμα. Άρα μάλλον σε ανάγνωση διπλωματικής θα αναλωθεί το πρωινό, και θα ακολουθήσουν μερικά χιλιόμετρα κολύμβησης…
(Ζικ ζακ πάει το θέμα σήμερα… Άλλο ξεκινάω να γράψω και αλλού καταλήγω…)
Πάνω λοιπόν που μπαίνει το μπρίκι στη φωτιά, λίγο πριν πέσει η πρώτη κουταλιά του ελληνικού καφέ στο νερό, έρχεται το μήνυμα: «Θα με πας σε παρακαλώ για εξετάσεις;».
‘Ε, να σε πάω, να μη σε πάω;’ Αφήνοντας την παρασκευή του καφέ γι’ αργότερα, ακυρώνεις το χαλαρό πρωινό και ετοιμάζεσαι τάχιστα, ανεβαίνεις να παραλάβεις τον ασθενή και… τον βρίσκεις χαλαρό στο κρεβάτι. «Α, είπα ότι θα πάμε αργότερα!»
………… «Καλά, ας πάμε τώρα, να τελειώνουμε» …………
Μέχρι να ετοιμαστεί ο ασθενής, κατεβαίνεις σπίτι και στύβεις ο καλός σου την πορτοκαλάδα, ε, τουλάχιστον να μην ξεκινήσει η μέρα χωρίς τις βιταμινούλες, και περιμένεις… και περιμένεις… και περιμένεις…
Ξανά μανά επάνω, βρίσκεις πάλι τον ασθενή στο κρεβάτι: «Α είπα θα πιείς καφέ πρώτα!»
……………
Εν τέλει, ο πρωινός ελληνικός μπήκε μόλις πριν λίγο στο φλιτζάνι, το οποίο και τώρα που μιλάμε είναι γεμάτο ακόμα μέχρι τη μέση.
'Γειά μαααας…