Τρίτη, 8 Ιουλίου 2008

.....

Αρρώστια πια έχει καταντήσει αυτή η ζέστη. Από τη μία δυσφορία (τεράστια), από την άλλη κλειστοί κλιματιζόμενοι χώροι, πόσο θέλεις να εξαντληθείς; Σαββατοκύριακο χωρίς καμία μετακίνηση. Η κούραση βέβαια μπάστακας, δε λέει να φύγει (τόοοσο φιλόξενος είμαι πιά; απορώ και εξίσταμαι κύριε πρόεδρε…)
Δεκαπέντε μέρες να δω τη μανούλα, μάζεψε-μάζεψε-μάζεψε, ε έκανε ένα κήρυγμα σε ζιπ μορφή και ξέδωσε. Εικοσάλεπτο. Μετά έφυγα (δεν άντεχε η κράση μου).
Στο ράδιο, η ρυθμιστική αρχή ενέργειας προτρέπει τον έλληνα πολίτη στις ΑΠΕ. Υπάρχουν «διάχυτες» στον τόπο μας. Νομοθετικό πλαίσιο που να διευκολύνει δεν υπάρχει. Για την ακρίβεια υπάρχει τέτοιο που αποτρέπει τον οποιοδήποτε θελήσει να ασχοληθεί. Εκτός και αν είναι από τους «διαπλεκόμενους». Άλλωστε, ως γνωστών: μία μίζα την ημέρα, τις δυσκολίες κάνει πέρα. Σοβαρή ενημέρωση επίσης δεν υπάρχει (ο μέσος παγκόσμιος πολίτης βλέπει με δέος τις ΑΠΕ, κάτι σαν θεό ένα πράμα, που θα λύσουν από μόνες τους τα πάντα), αλλά τι τα θες, όσο και αν υποστηρίζεται, κανείς δε θέλει να μάθει πραγματικά. Προτιμά την εικονική πραγματικότητά του… (Μη το ξυπνάτε το παιδί…)
Αναρωτιέμαι, αν όλοι οι άνθρωποι που γνωρίζω, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων (δε χρειάζονται καν όλα τα δάχτυλα του χεριού μου για να τις μετρήσω), δεν είναι αδιάφοροι, πως γίνεται και ο «φαινότυπος» της κοινωνίας μας αναδίνει την πλήρη αδιαφορία; Τόσο «τυχερός» είμαι εγώ; Στατιστικά αδύνατο και αν λάβεις υπ’ όψη την παρόμοια εμπειρία των γνωστών μου, καταλήγεις πως τελικά ο ίδιος κόσμος που ως μονάδα δείχνει ευαίσθητος, όταν δρα ως σύνολο δείχνει αναίσθητος. Ένα από τα πιο παράξενα φαινόμενα. Αν και γενικότερα είμαι πεπεισμένος πως άλλοι νόμοι διέπουν το άτομο και άλλοι το σύνολο… (Πώς η κίνηση μπράουν του ατομικού επιπέδου, καταλήγει σε συνολική κατευθυνόμενη ροή; ε αυτό ένα πράμα…)
Αναρωτιέμαι επίσης πως είναι δυνατόν ένα φυντάνι να περιγράφει (γύρω-γύρω όλοι) μέσα σε μία ολόκληρη σελίδα (!!!), τη δουλειά που έκανε ένα ολόκληρο έτος, χωρίς καν… να καταφέρνει να την περιγράψει (!!!), ενώ η περίληψη μπορεί να συνοψισθεί σε τέσσερεις γραμμές! (!!!!!! και !) Η επικοινωνία, αναμφίβολα, δε θα αποτελέσει το φόρτε της επόμενης γενεάς… (αν και πιστεύω ακράδαντα πως δεν αποτελεί το φόρτε ούτε της παρούσας, σε τελευταία ανάλυση, ποιος ενδιαφέρεται να επικοινωνήσει; «καιρός ν’ αφήσουμε τους εγωισμούς και να κοιτάξουμε λίγο και τον εαυτό μας»…)
Και η ζέστη συνεχίζεται…
Εγώ πάντως τις αποδείξεις των ξενοδοχείων από το γύρο της Κυανής Ακτής, δεν τις κράτησα…
Προνοητικός ο υπουργός μας, εύγε του…