Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2008

Τεκμήριο βλακείας

Τις τελευταίες μέρες παρακολουθώ μια τραγική «συζήτηση». Αντικείμενο: τα νέα-παλαιά φορολογικά τεκμήρια. Μόνο που, προς έκπληξή μου, η συζήτηση δεν περιστρέφεται γύρω από το δίκαιο ή άδικο των μέτρων και την αποτελεσματικότητά τους στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, αιτία για την οποία λέγεται πως υιοθετούνται. Όλος ο κόσμος φαίνεται να ασχολείται με το πλήγμα που επέφεραν τα μέτρα στην αγορά! Ελαττώθηκε λέει η κατανάλωση!
Μα η κατανάλωση είναι το πρώτο πράμα που πρέπει να ελαττωθεί για να ξαναγίνει βιώσιμη η ανθρώπινη διαχείριση του κοινωνικοπολιτικού οικοσυστήματος! Αν όντως τα τεκμήρια ελαττώσουν, κυρίως την κατανάλωση, αλλά και τη χρήση των πιστωτικών και των δανείων, θα είναι ίσως το μόνο καλό που θα κάνουν στην κοινωνία μας, γιατί κατά τα άλλα, τα φορολογικά μέτρα που εξαγγέλλονται είναι εντελώς άδικα. Άλλωστε, μιας και με προβλημάτισαν τα τεκμήρια δηλαδή, τι τεκμήριο να έχει άραγε η περιουσία των «μεγάλων» που την έχουν «γραμμένη» σε ανώνυμες, επώνυμες και «της απέναντι ακτής» εταιρίες; Αν ήθελε να πατάξει τη φοροδιαφυγή ας φορολογούσε το ίδιο τα πάντα, ανώνυμα, επώνυμα και παραλιακά, όπως ακριβώς και τον κάθε ιδιώτη. Να δεις μετά πως θα έκλεινε η μαύρη τρύπα.
Αλλά αν η κοινωνία μας πραγματικά ενδιαφέρεται μόνο για «την κίνηση της αγοράς», τότε όχι μόνο υποφέρει αυτά που της αξίζουν αλλά δυστυχώς θα ζήσω και πολύ χειρότερες μέρες ανέχειας, απογοήτευσης και απανθρωπισμού. Και αυτό με θλίβει. Αν όντως το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να ζει για να καταναλώνει, τότε πρέπει πάραυτα να θεσπισθεί και τεκμήριο βλακείας, για να καλύψουμε το έλλειμμα και να ορθοποδήσουμε εν μία νυκτή.