Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2008

Γυρίσατεεεεεε;

Η επιστροφή στα τσιμέντα σημαδεύτηκε από μια γερή δόση φυντανιών, τα οποία βέβαια πρέπει να ομολογήσω πως εμφανίσθηκαν πολύ ευγενικότερα απ’ ότι συνήθως (κάτι θα θέλουν), αν και η ομήγυρης συμφώνησε ομόφωνα πως δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στην απόδοση και τις απόψεις τους περί «ταχυδρομικών πτυχίων» και διδασκαλικής βοήθειας στην περίοδο επιτηρήσεων και κυρίως βαθμολογήσεων. (Αφού κατάφερα να κρατήσω το στόμα κλειστό και δεν τον πήρε να τον σηκώσει, άγιο είχε...) Ευτυχώς, αυτή τη φορά γλυτώσαμε τουλάχιστον τα αποφθέγματα περί Τσάκ Νόρις
Πρώτη στο γραφείο σήμερα και φυσικά, ω τί πρωτότυπο, βαριέμαι του θανατά και ψάχνω να βρω τη θάλασσα πίσω απ’ το καλαμάκι του καφέ μου. Κάποιος ύπουλος εγκάθετος κακεντρεχής πρέπει να την πήρε και να την έκρυψε στην κασετίνα του, δεν εξηγείται αλλιώς :(
Άσε που πρέπει, ο ίδιος ύπουλος τύπος, να έκρυψε και τα βραχάκια, μαζί με το νησάκι μου γιατί χθες βράδυ που περιδιάβαινα το δρόμο, μόνο πολύ φως έβλεπα παντού αλλά νησάκι πουθενά. Χαμηλώστε τα φώτα και σβήστε επιτέλους όλες τις χαζοδιαφημιστικές νέον (και παλαιών, δεν τίθεται ζήτημα) επιγραφές και κυρίως κλείστε τα φώτα των κλειστών καταστημάτων και των άδειων δωματίων. Άντε γιατί δεν βλέπω το νησάκι μου με τόσο φως…
Χμφφφτ. Θυμήθηκα την ατάκα του εκνευρισμένου πολίτη που ωρυόταν πως θα τον αναγκάσουν να κυκλοφορεί με το κερί στο χέρι. Αμ σπαρματσέτο μας χρειάζεται με την ανοησία που μας διακρίνει (όλοι μέτοχοι της ΔΕΗ θέλουμε να είμαστε) και τις δηλώσεις για άφθονο φθηνό ρεύμα, διαθέσιμο σε κάθε διακόπτη. Μπορεί παρακαλώ ο πρόεδρος του ΣΕΒ να πάρει το άφθονο (όχι το φθηνό, αυτό ας το αφήσει) και να το χρησιμοποιήσει (όχι σε ηλεκτρική συσκευή… όπως αλλιώς θέλει αλλά όχι σε ηλεκτρική συσκευή) προς τέρψιν του; Το αυτό επιθυμώ και περί των κυβερνητικών σχεδίων για προσπάθειες κάλυψης της αυξανόμενης ζήτησης…
Μείωση της ζήτησης, μείωση της ζήτησης, μείωση της ζήτησης… αν το βάλουμε υπνοπαιδεία λες να πιάσει;
Από τα καλύτερα που έχω διαβάσει. Χαιρετίζω τη σκέψη και τη γραφή του, ειλικρινά.
Με χαλάει τελικά το τσιμέντο… Θυμάμαι (ακούω) και εκνευρίζομαι, άσε που η έλλειψη της θάλασσας με κάνει να περνάω συχνά απ’ το σαλόνι – και είπαμε, το σαλόνι κάνει κακό, έχει χάλια «ακουστική» :(
Χαιρετίζω είπα… Θυμήθηκα τη χθεσινή φυντανίτσα που με απορία ρώτησε γιατί ένα αποτέλεσμα βγαίνει αρνητικό ενώ δε θα έπρεπε. Δύο ολόκληρες αίθουσες απλά το αγνόησαν, συνεχίζοντας τη λύση με αρνητικό πρόσημο. Μετά από αρκετά χρόνια και μερικές εκατοντάδες φυντάνια, επιτέλους βρέθηκε ένας μαθητευόμενος μάγος που σκέφτεται τι γράφει και κρίνει τα αποτελέσματα. Και είπαμε, η μοναδική λέξη που δε θες ν’ ακούσεις από τον μάγο της ομάδας σου είναι: «Ούπς…». Έσπευσα να την συγχαρώ ενθουσιασμένος και μεγαλοφώνως. Ελπίζω αυτό να της δώσει λόγους για να συνεχίσει με την ίδια τακτική. Τουλάχιστον χαμογέλασε ευχαριστημένα.

Μέχρι και η νταρδιριάδα, αυτή τη στιγμή, δε με ενθουσιάζει ιδιαίτερα.
Θέλω να φύυυγωωωω να πάρω τα… χμμμ όχι βουνά, ούτε λιμάνια… Παραλίες, αυτό είναι, θέλω να πάρω τις παραλίες και τα μοχίτο παραμάζωμα.

Βαριέμαι, το είπα;