Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Εναρκτήριοι απολογισμοί

Τελικά κάθε αρχή και… εύκολη!
Ισχύει τουλάχιστον στην περίπτωση του φυντανοτροφείου. Να ‘ναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα; Οι πρώτες ώρες αφήνουν πάντα μια διάθεση ευχαρίστησης, πλήρωσης θα έλεγε κανείς. Η ώρα περνά εποικοδομητικά και γρήγορα, «γεμάτα» και «πλούσια», ενώ τα φυντάνια φαίνεται ν’ ανταποκρίνονται θαυμάσια. Ύστερα από ενδελεχή μελέτη χρόνων βέβαια, έχει αποδειχθεί πως η κατάσταση ευφορίας σπάνια κρατά πάνω από δύο βδομάδες. Η ελπίδα πεθαίνει μετά την τέταρτη συνήθως…
Εξαίρεση σ’ αυτό προφανώς και δεν φαίνεται υπάρχει…
Η ελπίδα πάντα πεθαίνει :/
Οψόμεθα εις Φιλίππους…
Ταλαγάνι ψητό!
Ότι πρέπει για «γαρνιτούρα» σαλάτας!
Δημιούργησα πάλι... Μμμμιαμμμμ! ;)

12 σχόλια:

  1. Και αφού η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, τότε όλα θα πάνε πολύ καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ουουουου!
    (Πώς κάνει ο λύκος;)
    Κάθε φορά το ίδιο ελπίζω κι εγώ! Εις μάτειν... :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ;-) Λες να έπεσες στην σωστή φουρνιά? (Εγώ πάλι όχι.... Τζάμπα καίει η λάμπα, αλλά κάτι θα κάνουμε μπας και σου στείλουμε άξιους πελάτες!!)
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. την πρώτη βδομάδα όλοι ανακαλύπτουν το πανεπιστήμιο. Την 2η τις καφετέριες γύρω απ αυτό!
    Σπέρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μπααααα… είμαι προσγειωμένος Σοφία μου!

    Κάθε χρόνο;;; !!!
    Αμ έτσι εξηγούνται όλα βρε μπούρδου μου…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ο καλός δάσκαλος ξέρει να κρατάει το ενδιαφέρον του μαθητού αμείωτο, άρα δεν φταίνε αυτά που είναι φυντάνια αλλά εσύ που δεν έχεις βρεί το κουμπί τους.

    Εξεράγης ή ακόμα?
    Συνεχίζω.

    Δεν υπάρχει χαζό παιδί. Πάντα υπάρχει κάτι που να μπορεί να συνδέσει με κάτι άλλο και έτσι να συγκρατήσει τη διδασκαλία. Έργο σου είναι να το βρείς.

    Δεν ακούω μπάμ, οπότε συνεχίζω.

    Ο καλός δάσκαλος εκυός από γνώσεις μεταδίδει και ήθος, είναι δηλδή ένας παιδαγωγός. Με τη στάση του δίνει το παράδειγμα, οπότε...

    Μην τα πάρεις σοβαρά και μου πάθεις τίποτα.Πλάκα κάνω...

    Κάτι τέτοια υποτίθεται ότ ισχύουν, αλλά οι απανταχού δάσκαλοι θα σε βεβαιώσουν ότι υπάρχουν χαζοί άνθρωποι άρα και μαθητές, ότι μερικές φορές ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ τρόπος να τους πείσεις να ανοίξουν βιβλίο και ότι ο καθένας είναι άξιος της μοίρας του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλή Αρχή!
    Αφού μάθημα δεν πρόκειται να γίνει... δεν τους δανείζεις σε τίποτα γείτονες, να τσαπίσουν κανένα χωράφι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. τουλάχιστον ξέρεις πάντα πότε να πας στην κηδεία .
    φιλιά και έφτασα
    δ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εχ… ναι… είναι που ένας κόλπος μου ήρθε αρχικά βρε αθηνόβιά μου και χρειάστηκαν μερικές ώρες να με συνεφέρουν! :)
    Δεν πιστεύω πάντως πως υπάρχουν «χαζοί» άνθρωποι, αποκλείοντας βέβαια πάντα το κάτω άκρο της κανονικής κατανομής που διέπει την «πνευματικότητα» και αφορά σε ανθρώπους που γεννιούνται με κάποια προβλήματα. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που ποτέ τους δεν θέλησαν να μάθουν ή δεν διδάχθηκαν πως καλλιεργείται ένα χωράφι, διδασκαλία που γίνεται κυρίως εκτός σχολείου και προ αυτού, διδασκαλία στην οποία η συμμετοχή του δασκάλου είναι πολύ μικρότερη από τις υπόλοιπες συνιστώσες. Και τώρα είν’ αργά και το χωράφι θα παραμείνει χέρσο, γιατί το έδαφος νεκρώθηκε.
    Πάντως το αποτέλεσμα είναι το ίδιο με το να υπήρχαν χαζοί άνθρωποι.
    Αυτό που θα έπρεπε να μας προβληματίζει όμως είναι: γιατί το ποσοστό τους συνεχώς αυξάνει;

    Να τσαπίσουν χωράφι; Αλήθεια ξηροκαρπίτα μου, αν τους δάνειζα για ένα χρόνο να τσαπίζουν χωράφι, πιστεύω πως τον επόμενο θα γινόταν μάθημα… :/

    Δεν είναι τραγικό να «γνωρίζεις το χρόνο του επερχόμενου θανάτου» όμως βρε δημητρούλα μ’; :s

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Είναι τραγικό, όχι επειδή μόνο επειδή γνωρίζεις το τέλος, αλλά παρόλο που το γνωρίζεις, αδυνατείς να κάνεις οτιδήποτε προς αποφυγήν του.
    δ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μια ξανθιά στο βίντεο που υπάρχει στο μπλόγκι μου μιλάει για εσένα!!!
    :-ρρ
    Καλή αρχή:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Για πες...