Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2005

Κυριακή στο γραφείο...

Η μέρα προχωρά, κοντεύει μεσημέρι. Η θάλασσα, λες, ακούγεται από το παράθυρό σου, εδώ μόνο τζιτζίκια και το βούισμα από τους ανεμιστήρες των υπολογιστών. Έχω 2 από δαύτους μπροστά μου αλλά θα έδινα τα πάντα να ήμουν σε ένα μπαλκόνι, να αγναντεύω την θάλασσα πίνοντας καφεδάκι και έχοντας τα δυο σου μάτια απέναντί μου.

Να δούμε πού θα με πάει ο «δρόμος» σήμερα.
Εσένα πάντως θα σε φέρει πίσω. :)
Καλή επιστροφή!